^ Back to Top

ASM.Channel TV.Online 24 Hrs.

FaceBook สถาบันส่งเสริมการศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับอิสลาม

มีผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้ทั้งหมด

We have 68 guests and no members online

สถิติผู้เข้าเยี่ยมชม

7495421
Today
Yesterday
This Week
This Month
All days
49
6562
6611
60503
7495421

10-12-2018 เวลา 00 : 10

หมวดหมู่วีดีโอ l Categories VDO.

แผงผังเว๊บไซต์ l Sitemap Menu

ครรลองอิสลาม

น้ำเค็มที่ชื่อว่า“ดุนยา”(การยึดติดวัตถุและชีวิตทางโลกนี้)

       ในคำรายงานบทหนึ่ง ท่านอิมามญะอ์ฟัร อัซซอดิก (อ.) ได้เปรียบดุนยา (การยึดติดวัตถุและชีวิตทางโลกนี้) ว่า เป็นเหมือนน้ำทะเล โดยที่ท่านได้กล่าวว่า :

 مَثَلُ الدُّنْيَا كَمَثَلِ مَاءِ الْبَحْرِ كُلَّمَا شَرِبَ مِنْهُ الْعَطْشَانُ ازْدَادَ عَطَشاً حَتَّي يَقْتُلَهُ

“อุปมาดุนยา (ชีวิตทางโลกนี้) อุปมัยดั่งน้ำทะเล ไม่ว่าผู้กระหายจะดื่มมันมากเท่าใด มันก็จะยิ่งเพิ่มความกระหาย จนกระทั่ง (ในที่สุด) มันจะฆ่าเขา” (1)

       คนกระหายเมื่อเขาได้ดื่มน้ำที่สะอาดบริสุทธิ์และหวานชื่น มันจะช่วยดับกระหายแก่เขา และจะทำให้เขาเกิดความสดชื่นกระชุ่มกระชวย แต่ถ้าหากเขาดื่มน้ำเค็ม ความเค็มของมันจะไปจับติดอยู่ในระบบทางเดินและระบบย่อยอาหารของเขา และในความเป็นจริงแล้วมันจะยิ่งเพิ่มความกระหายให้แก่เขา และจะยิ่งทำให้เขาอยากดื่มน้ำเพื่อดับความกระหายมากยิ่งขึ้น และหากเขาดื่มน้ำเค็มนั้นเขาไปอีกมันก็จะทวีความกระหายให้แก่เขายิ่งขึ้นไปอีก

       ความลุ่มหลงวัตถุและชีวิตทางโลกนี้ก็เหมือนกับน้ำทะเล และคุณสมบัติของมันก็คือ จะไม่ทำให้คนเรารู้จักอิ่มและพอเพียงเช่นเดียวกัน ยิ่งเราแสวงหามันมากเพียงใด ก็จะยิ่งมีหัวใจผูกพันกับมันมากเพียงนั้น ด้วยเหตุนี้ ท่านอิมามอะลี (อ.) จึงกล่าวว่า :

إِنَّ الدُّنيا مَشغَلَةٌ عَن غَيرِها و َلَم يُصِب صاحِبُها مِنها شَيئا إِلاّ فَتَحَت لَهُ حِرصا عَلَيها و َلَهَجا بِها و َلَن يَستَغنىَ صاحِبُها بِما نالَ فيها عَمّا لَم يَبلُغهُ مِنها

“แท้จริงดุนยา (โลกนี้) จะทำให้คนเราหมกมุ่นกับมัน และคนที่ลุ่มหลงมันนั้นเขาจะไม่ได้รับสิ่งใดจากมัน นอกจากมันจะเปิดประตูแห่งความโลภหลงและความพากเพียรต่อมันให้แก่เขา และผู้ลุ่มหลงดุนยานั้นจะไม่รู้สึกพอเพียงในสิ่งที่เขาได้รับมาจากสิ่งที่เขายังไปไม่ถึงมัน” (2)

        คัมภีร์อัลกุรอานได้แนะนำให้รู้จักโลกนี้ว่าเป็นเสมือน “ของเล่น” โดยกล่าวว่า :

إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ

“แท้จริงชีวิตทางโลกนี้ เป็นเพียงการละเล่นและการสนุกสนานเพลิดเพลินเพียงเท่านั้น” (3)

        สัญลักษณ์บ่งชี้ถึงความเป็นของเล่นและความเพลิดเพลินของโลก (แห่งวัตถุ) นั่นก็คือ หากใครก็ตามที่ได้ประสบกับมัน เขาจะเคยชินอยู่กับมัน จะทำให้เขาหมกมุ่นอยู่กับมันอย่างไม่รู้สึกเบื่อหน่ายและจะไม่ปล่อยให้เขาคิดถึงสิ่งอื่นใดที่จะยังคุณประโยชน์อย่างแท้จริงต่อชีวิตในปรโลกของเขา เหมือนกับยาเสพติดที่จะส่งผลกระทบต่อผู้ที่เสพติดมัน ใครก็ตามที่ลุ่มหลงในวัตถุ ชื่อเสียง ตำแหน่งและทรัพย์สินเงินทอง สิ่งเหล่านี้จะทำให้เขาหมกมุ่นและทำให้เขากลายเป็นเครื่องเล่นของมันด้วยเช่นกัน มันจะทำให้เขาหัวเราะ ทำให้เขาร้องไห้ ทำให้เขาโกรธเกลียดหรือพึงพอใจ

        ดุนยา (โลกนี้) แม้จะมีเสน่ห์เย้ายวนและความสวยงาม แต่มันหาใช่สิ่งอื่นใดไม่ นอกจากเป็นได้แค่เพียงของเล่นเท่านั้น ของเล่นนั้นเป็นของสำหรับเด็กๆ แต่มนุษย์บางคนมีพฤติกรรมและอุปนิสัยใจคอแบบเด็กๆ จนกระทั่งถึงวัยแก่ชรา ดั่งสำนวนคำพูดของท่านอายะตุลลอฮ์ญะวดี ออมูลี ที่กล่าวว่า : “บางคนในความเป็นจริงแล้ว เขาคือเด็กวัยแปดสิบ กล่าวคือ อายุแปดสิบแล้ว ก็ยังเล่นของเล่นอยู่”

      ในทางตรงกันข้าม คัมภีร์อัลกุรอานถือว่า คนมีสติปัญญานั้น จะผูกใจอยู่กับสิ่งที่คงทนยั่งยืนและถาวร และจะขวนขวายพยายามเพื่อสิ่งนั้น คนที่ดำเนินชีวิตด้วยความฉลาดหลักแหลมและมีวิสัยทัศน์ (บะซีเราะฮ์) นั้น โลกนี้และวัตถุปัจจัยจะเป็นแค่เพียงสื่อในการพัฒนาสู่ความสมบูรณ์ทางด้านจิตวิญญาณเท่านั้น เหมือนดั่งที่ท่านศาสดามุฮัมมัด (ซ็อลฯ) ได้กล่าวว่า :

الدّنیا مزرَعةُ الآخرةِ

“โลกนี้คือไร่สวนแห่งปรโลก” (4)

       แต่หากใครก็ตามที่หลงลืมเป้าหมายที่แท้จริงของการสร้างของพระผู้เป็นเจ้า และทำให้ตัวเองหมกมุ่นอยู่กับสื่อต่างๆ ที่เป็นของเล่นและเพลิดเพลินอยู่กับมัน เขาจะพบกับความขาดทุน คนที่ปรารถนาจะขัดเกลาตนเองนั้นจำเป็นที่เขาจะต้องต่อสู้กับดุนยา (โลกนี้) เพื่อปลดปล่อยตัวเองจากของเล่นและสื่อที่ทำให้เกิดความหมกมุ่นและเพลิดเพลินดังกล่าว ด้วยเหตุนี้ผู้ศรัทธา (มุอ์มิน) จำเป็นจะต้องนำเอางานและการกระทำต่างๆ ของตนเองวางลงในตราชูแห่งพระผู้เป็นเจ้า เพื่อจะได้รับรู้ว่า สิ่งนี้มันคือดุนยา (โลกนี้) หรือมันคือ อาคิเราะฮ์ (ปรโลก)

แหล่งที่มา :

(1) อัลกาฟี, เล่มที่ 2, หน้าที่ 136

(2) นะฮ์ญุลบะลาเฆาะฮ์, ซุบฮี ซอและห์, หน้าที่ 423

(3) อัลกุรอาน บทมุฮัมมัด โองการที่ 36

(4) ตันบีฮุลค่อวาฏีร, เล่มที่ 1, หน้าที่ 183

เรียบเรียงโดย : เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ

ข่าวที่มีผู้อ่านมากที่สุด l Top 10 News.

บทความที่มีผู้อ่านมากที่สุด l Top 10 Articles