^ Back to Top

ASM.Channel TV.Online 24 Hrs.

FaceBook สถาบันส่งเสริมการศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับอิสลาม

มีผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้ทั้งหมด

We have 81 guests and no members online

สถิติผู้เข้าเยี่ยมชม

7167225
Today
Yesterday
This Week
This Month
All days
5694
7069
26321
114702
7167225

17-10-2018 เวลา 18 : 02

หมวดหมู่วีดีโอ l Categories VDO.

แผงผังเว๊บไซต์ l Sitemap Menu

ครรลองอิสลาม

การลอกเลียนแบบที่คัมภีร์อัลกุรอานตำหนิและประณาม

       การถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์นั้นเป็นสิ่งที่มีคุณค่า แต่การถ่ายทอดความเชื่อที่งมงายจากหมู่ชนในอดีตไปสู่หมู่ชนในรุ่นต่อไปในอนาคต เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับคุณค่าและความดีงาม และการปฏิบัติตามแบบอย่างและแนวทางของบรรพบุรุษนั้น หากไม่ได้เกิดจากตรรกะและการใช้เหตุผล ย่อมเป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้เช่นกัน คัมภีร์อัลกุรอานได้กล่าวว่า

وَ إِذا قِیلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَیْنا عَلَیْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ آباۆُهُمْ لا یَعْقِلُونَ شَیْئاً وَ لا یَهْتَدُونَ

“และเมื่อมีผู้กล่าวกับพวกเขาว่า จงปฏิบัติตามสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาเถิด พวกเขาก็กล่าวว่า มิได้ เราจะปฏิบัติตามสิ่งที่เราได้พบบรรดาบรรพบุรุษของเราเคยปฏิบัติไว้เพียงเท่านั้น แม้นว่าบรรพบุรุษของพวกเขาไม่ได้ไตร่ตรอง และไม่ได้รับการชี้นำใดๆ กระนั้นหรือ?”

(อัลกุรอานบทอัลบากอเราะฮ์ ดองการที่ 170)

      โองการข้างต้นได้เตือนเราให้ออกห่างจากการปฏิบัติตามรอยเท้าและคำสั่งต่างๆ ของมาร (ชัยฏอน) โองการนี้อธิบายให้เห็นถึงหนึ่งในตัวอย่างของแนวทางของมาร (ชัยฏอน) ซึ่งนั่นก็คือการลอกเลียนแบบ (ตักลีด) อย่างหลับหูหลับตา หากบรรพบุรุษของพวกเขาเป็นนักวิชาการ เป็นผู้ชำนาญการและเป็นผู้ที่ได้รับการชี้นำทาง ก็ย่อมควรคู่ต่อการที่จะได้การปฏิบัติตาม แต่ทั้งๆ ที่รู้ว่าพวกเขาเป็นประชาชนคนธรรมดา ไม่มีความรู้ และมีความเชื่อที่งมงายไร้เหตุผล ดังนั้นการปฏิบัติตามพวกเขาจะมีความหมายอะไร?! การปฏิบัติตามเช่นนี้ ไม่ใช่เป็นตัวอย่างหนึ่งของการลอกเลียนแบบของผู้ไม่รู้ (ญาฮิล) จากผู้ไม่รู้ (ญาฮิล) ด้วยกันหรือ?!

      ปัญหาของชาตินิยมและความคลั่งไคล้ในชาติพันธุ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สิ่งที่เกี่ยวข้องกับบรรพบุรุษของตนเองนั้น นับตั้งแต่อดีตกาลอันไกลโพ้น เป็นสิ่งที่มีอยู่ในหมู่บรรดาผู้ตั้งภาคีต่อพระเจ้า (มุชริกีน) และบุคคลอื่นๆ จากพวกเขา และจนถึงปัจจุบันนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนี้ แต่บรรดาผู้ที่มีศรัทธามั่นต่อพระเจ้านั้นจะปฏิเสธตรรกะเช่นนี้ และคัมภีร์อัลกุรอานได้ตำหนิประณามอย่างรุนแรงเกี่ยวกับการลอกเลียนแบบ การปฏิบัติตามและการคลั่งไคล้อย่างหลับหูหลับตาต่อบรรพบุรุษของตนเองไว้ในหลายๆ โองการ และถือว่าตรรกะนี้ที่มนุษย์จะหลับหูหลับตาเชื่อและปฏิบัติตามบรรพบุรุษของตนนั้น เป็นสิ่งที่ถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง โดยทั่วไปแล้วหากการปฏิบัติตามบรรพชนเป็นไปในลักษณะที่ว่า เราจะละวางจากการใช้สติปัญญาและการคิดใคร่ครวญของตนเองอย่างสิ้นเชิงแล้ว การกระทำเช่นนี้จะไม่มีผลเป็นอย่างอื่น นอกจากการถอยหลังและการไม่พัฒนา เนื่องจากว่าโดยปกติแล้ว คนรุ่นใหม่ควรจะต้องมีประสบการณ์และมีความรู้ความเข้าใจมากกว่าคนในยุคอดีต

      แต่เป็นที่น่าเศร้าใจที่วิธีคิดแบบ “ญาฮิลียะฮ์” (ยุคมืด) เช่นนี้ ยังคงปกคลุมอยู่ท่ามกลางผู้คนและชนชาติต่างๆ จำนวนมาก โดยพวกเขาจะคลั่งไคล้และบูชาบรรพบุรุษของตน ประหนึ่งดั่ง “รูปเจว็ด” และยอมรับจารีตประเพณีและความเชื่อที่งมงายคร่ำครึอย่างหลับหูหลับตา ในฐานะที่เป็น “ร่องรอยของบรรพชน และพยายามที่จะให้เหตุผลต่างๆ ที่สวยหรูต่อสิ่งนั้นว่า “เป็นการรักษาอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์” และหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของชนชาติหนึ่งเอาไว้ วิธีคิดเช่นนี้เป็นปัจจัยที่มีผลอย่างมากในการถ่ายทอดความเชื่อที่งมงายต่างๆ จากชนรุ่นหนึ่งไปสู่ชนอีกรุ่นหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ไม่มีอุปสรรคแต่อย่างใดทั้งสิ้นที่คนรุ่นใหม่จะนำเอาขนบธรรมเนียมประเพณี จารีตและความเชื่อต่างๆ ของบรรพชนในอดีตมาทำการการวิเคราะห์ตรวจสอบ สิ่งที่สอดคล้องกับเหตุผลและตรรกะนั้นพวกเขาจะรักษามันด้วยความเคารพอย่างสูงสุด และสิ่งใดก็ตามที่เป็นความเชื่อที่งมงายและเป็นตำนานที่คร่ำครึและไร้ตรรกะพวกเขาก็จะละทิ้งมันไป จะมีสิ่งใดดียิ่งไปกว่านี้หรือ? การวิพากษ์วิจารณ์จารีตประเพณีและความเชื่อของบรรพชนในลักษณะเช่นนี้ต่างหากที่ควรคู่ต่อการเรียกว่า “การพิทักษ์รักษาประวัติศาสตร์และอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์” ส่วนการยอมรับและการยอมจำนนอย่างหลับหูหลับตาต่อสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่อื่นใด นอกจากเป็นความงมงาย การถอยหลังและความโง่เขลา

      สิ่งที่ควรตระหนักก็คือ ในโองการข้างต้นได้กล่าวเกี่ยวกับบรรพชนของพวกเขาไว้เช่นนี้ว่า “พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใด” “ไม่ใคร่ครวญสิ่งใด” และ “ไม่ได้รับการชี้นำ” โดงการอัลกุรอานต้องการที่จะสื่อถึงความหมายเช่นนี้ว่า : เราสามารถที่จะปฏิบัติตามความเชื่อได้สองวิธี คือ : การที่ตัวเราเองมีความรู้ มีภูมิปัญญาและคิดหาเหตุผลเองได้ และผู้ใดก็ตามที่ตัวเขาไม่ใช่ผู้รู้และคิดหาเหตุผลเองไม่ได้ การยอมรับและการปฏิบัติตามการชี้นำของผู้มีความรู้และนักวิชาการก็เป็นที่ยอมรับได้ แต่บรรพชนของพวกเขานั้นไม่ใช่ทั้งผู้ที่มีความรู้ ไม่มีทั้งผู้นำและผู้ชี้นำที่มีความรู้ ซึ่งเราได้รับรู้ไปแล้วว่า การปฏิบัติตามและการลอกเลียนแบบที่จะนำความหายนะมาสู่มนุษย์นั่นก็คือ การปฏิบัติตามและการลอกเลียนแบบของผู้ไม่รู้ (ญาฮิล) จากคนที่ไม่รู้ (ญาฮิล) ด้วยกันเอง สิ่งนี้เองที่คัมภีร์อัลกุรอานได้ตำหนิประณามอย่างรุนแรง

      ดังนั้นเราจึงสามารถสรุปได้ว่า การเชื่อฟังและปฏิบัติตามอย่างมีตรรกะและมีเหตุผลนั้นไม่มีปัญหาอย่างใดทั้งสิ้น แต่สิ่งที่คัมภีร์อัลกุรอานตำหนิประณามก็คือการลอกเลียนแบบ (ตักลีด) และการปฏิบัติตามบรรดาผู้ที่ทั้งตัวพวกเขาเองไม่มีความรู้และขาดการคิดใคร่ครวญ อีกทั้งไม่ได้รับการชี้นำจากปวงศาสดาของพระผู้เป็นเจ้า การชี้นำ (ฮิดายะฮ์) ของพระผู้เป็นเจ้านั้นมีอยู่ในทุกยุคสมัย และจากการที่คัมภีร์อัลกุรอานได้กล่าวว่า “บรรพบุรุษของพวกเขาไม่ยอมรับการชี้นำนั้น” ก็เป็นเครื่องแสดงให้เห็นว่าการชี้นำทางของพระผู้เป็นเจ้ามีอยู่ในทุกยุคสมัย แต่พวกเขาไม่ยอมรับการชี้นำทางนั้น ท่านอิมามอะลี (อ.) ได้กล่าวไว้ในนะฮ์ญุลบะลาเฆาะฮ์ว่า

 بَلَى لَا تَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ إِمَّا ظَاهِراً أَوْ خَائِفاً

“ใช่แล้ว! แผ่นดินจะไม่ว่างเปล่าจาก (ผู้นำ) ผู้ยืนหยัดเพื่ออัลลอฮ์ ไม่ว่า (เขาจะเรียกร้องเชิญชวนประชาชนไปสู่แนวทางของพระองค์) โดยเปิดเผยหรือโดยซ่อนเร้นก็ตาม” (นะฮ์ญุลบะลาเฆาะฮ์, กิซอรุ้ลหิกัม (สุนทโรวาท) ที่ 147)

 

สิ่งที่ได้รับจากโองการอัลกุรอาน :

  1. การถอยหลังและความดักดานนั้น เป็นสิ่งต้องห้ามในทัศนะของอิสลาม และการปฏิบัติตามจารีตประเพณี แนวทางและความเชื่อของบรรพบุรุษ โดยปราศจากการไตร่ตรองและการใช้เหตุผลนั้น เป็นสิ่งที่ไม่อาจยอมรับได้
  2. ความมีอคติ ความคลั่งไคล้ในชาติพันธุ์และตระกูลของตนเองนั้น คือปัจจัยประการหนึ่งในการปิดกั้นจากการยอมรับสัจธรรม
  3. จารีตประเพณีและความเชื่อของบรรพบุรุษมีอิทธิพลต่อคนรุ่นต่างๆ ในยุคถัดไป
  4. แนวทางที่เป็นสัจธรรมจะสามารถรับรู้ได้โดยอาศัยสติปัญญาและวะห์ยู (วิวรณ์) จากพระผู้เป็นเจ้า
  5. การถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ เป็นสิ่งที่มีคุณค่า แต่การถ่ายทอความเชื่อต่างๆ ที่งมงาย จากคนรุ่นหนึ่งไปสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง (โดยปราศจากการใคร่ครวญและการใช้ปัญญาตรวจสอบ) นั้น เป็นสิ่งตรงข้ามกับคุณค่าและความดีงาม
  6. สติปัญญาชี้นำเราไปสู่การปฏิบัติตามวะห์ยู (วิวรณ์) แห่งพระผู้เป็นเจ้า “พวกท่านจงปฏิบัติตามสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา”

แหล่งที่มา :

  1. หนังสือตัฟซีร นูร, เล่มที่ 1
  2. นะฮ์ญุลบะลาเฆาะฮ์, กิซอรุ้ลหิกัม (สุนทโรวาท) ที่ 147

เรียบเรียงโดย : เชคมูฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ

ข่าวที่มีผู้อ่านมากที่สุด l Top 10 News.

บทความที่มีผู้อ่านมากที่สุด l Top 10 Articles